Dijital Filoloji & Metin Neşri İstasyonu
Divan edebiyatının 60+ sembolünü, birbirleriyle olan anlamsal ilişkilerini, zıtlık ve benzerlik bağlarını interaktif ağ haritasıyla keşfedin. Bir mazmuna tıklayın — bütün anlam dünyası açılsın.
Mazmun, klasik Türk şiirinde doğrudan söylenmeyip ima ve kinaye yoluyla anlatılan kavramlardır. Her mazmun, yüzyıllar içinde oluşmuş kodlanmış bir anlam birimidir. Gül sevgiliyi, bülbül âşığı, şem mumla birleşen geceyi temsil eder; bu semboller birbirleriyle karmaşık ilişkiler ağı oluşturur.
Gül (sevgili/yanak), bülbül (âşık), hâr (rakip/engel), bâğ (kavuşma mekânı), sabâ (haberci rüzgar), şeb (ayrılık gecesi). Divan şiirinin temel aşk sembolik sistemini oluşturur.
Şem (sevgili/ilahi nur), pervane (âşık/kendini yakan), mâh (ay/sevgilinin yüzü), hurşid (güneş/şan ve şöhret), mihr (güneş/sevgi ve merhamet). Yanma ve aydınlanma sembolizmi.
Bâde (ilahi aşk/irfan), sâkî (mürşit/ilahi murad), meyhane (tekke/Allah'a ulaşılan mekân), mey (irfan şarabı), rind (derviş/özgür ruh). Tasavvufi anlam katmanı.
Şeh (padişah/Allah), taht (hükümdarlık), tîğ (adalet kılıcı), devlet (talih ve hükümet), baht (kader ve şans). Kaside türünün temel sembol sistemi.
Nevbahâr (yeniden doğuş), bâran (rahmet yağmuru), berg (yaprağın dökülmesi/ömrün geçiciliği), lâle (şehit kanı/doğanın güzelliği), servi (boy ve uzunluk). Tabiat sembolizmi.
Bitigey Mazmun Anlam Ağı, Türkiye'de divan şiiri sembollerini interaktif olarak görselleştiren ilk dijital araçtır. TEBDİZ ve TDV İA kaynaklarından beslenen veri tabanıyla akademik çalışmalar için referans kaynağı niteliğindedir.